Oftast er ég óttaleg Pollýanna en þó á ég það til að "leiðast sumt fólk".
Þegar ég segi "leiðast sumt fólk" þá á ég við að það eru sumir einstaklingar sem mér finnst rétt og slétt leiðinlegir. 
Samt er það sem betur fer oftast svo að mér leiðast gjörðir sumra þó ég kunni ágætlega við einstaklinginn sem slíkann
T.d. er það ein sem ég hef unnið mikið með í gegnum tíðina en ég get ómögulega sagt að mér finnist gott að vinna með henni ... Hún er í sjálfu sér fín stelpa og aumkar sig yfir alla en er gjörsamlega skelfileg sem samstarfsfélagi.  Ég vill meina að það sé vegna þess að henni sé alveg sama þannig séð, er það örugg með sýna stöðu að hún hugsar sjaldan hlutina til enda ... og svo getur hún ALDREI sett hlutina aftur á sinn stað
Svo er það lítil stúlka sem var að gera mig og fleiri gráhærða fyrir rúmu ári síðan.  Hún var byrjuð að banka hérna á dyrnar á milli hrota heimilisfólksins og áður en fuglasöngur hófst til að spyrja eftir stelpunum ..... sem sváfu ... og það leið ekki sá matmálstími sem hún annaðhvort lá á dyrunum, gluggum eða sat fyrir utan lóðamörk og horfði á okkur borða .... ekki veit ég hvað mamma hennar var að hugsa    Aumingja stúlkan er flutt núna ásamt fjölskyldu sinni og í staðinn tók lítið skárra við

Svona fólk finnst sjálfsagt í lífi flestra og ég held að ég sé ekki ein um að láta mér leiðast sumt fólk en það er víst lítið hægt að gera annað en að finna "Pollýönnuna" sem við flest eigum inní okkur og brosa framan í lífið 

SMIL venner og nyt dagen i dag